Radivoje Konstantinović

Jovan Tatić predaje diplomu Radivoju Konstantinoviću 2004. (foto: )
Jovan Tatić predaje diplomu Radivoju Konstantinoviću 2004.

Redovni profesor i dugogodišnji upravnik Katedre za romanistiku na Filološkom fakultetu u Beogradu, trenutno šef Katedre za francuski jezik i književnost na Univerzitetu Crne Gore. Poliglota (pored francuskog govori španski, italijanski, portugalski, ruski, češki), predavač na Univerzitetima u Francuskoj, Španiji i Belgiji. Pisac knjige Istraživanje tišine i drugi ogledi, autor dve antologije pripovedaka Antologija španske pripovetke od Servantesa do danas (1984) i Antologija francuske pripovetke (1945-1989), pisac više od 20 tekstova iz Teorije prevođenja, koautor višetomne knjige Istorija francuske književnosti, priređivač sabranih dela Šarla Bodlera, odabranih dela Žaka Prevera i izabranih pripovedaka Gi de Mopasana.

Sa francuskog, španskog i ruskog jezik preveo više od 20 knjiga, od kojih su najznačajnije: Reči, Veliki prolećni bal, Sena je srela Pariz (1982) i Sunce noći (1983) Žaka Prevera; Izabrane pesme (1982), Šifra (1984), Proza, poezija, esej (sa još dva prevodioca 1984), Dugo traganje (1994) i Ogledalo nepoznatog  (sa još dva prevodioca 1995) Horhea Luisa Borhesa; dva Verkorova romana Izopačene životinje (1967) i Za brodom trag (1981);

Dobitnik mnogih nagrada iz oblasti književnosti i prevođenja, među kojima i nagrada »Miloš Đurić« za prevođenje poezije (1983). Nosilac je francuskih ordena »Vitez Legije časti«, »Vitez umetnosti i književnosti« i »Akademska palma«.